Budowe fortyfikacji Strzalina rozpoczeto w roku 1934. W tym samym okresie, kiedy powstawala slynna Linia Nibelungow (oficjalnie Das befestigte Gebiet Oder-Warthe-Bogen), czyli znany dzis pod polska nazwa Miedzyrzecki Rejon Umocnien. Calosc powstala na przedwojennej granicy polsko-niemieckiej. Budowe przerwano w 1935 i wznowiono w trzy lata pozniej. Ostatnie prace konczono w 1939 r. Po wojnie Rosjanie zajeli bunkry, a w latach piecdziesiatych, na osobisty rozkaz Stalina, zgromadzili w srodku tony niewypalow i je odpalili. Wybuch, wbrew zamierzeniom, nie zniszczyl zelbetonowej konstrukcji, aczkolwiek mocno ja uszkodzil.
Dzis mozna dostac sie, schodzac po wystajacych ze scian zelaznych pretach, tylko do czesci korytarzy i to pierwszego pietra. Nie wiadomo, czy Rosjanie mieli dostep do nizszych kondygnacji. O tym, ze istnieja, swiadczy mocno zbrojona podloga i biegnace w dol wiazki elektrycznych kabli i rur.